Klapband

Nog nooit zoveel fietsenmakers gezien in zo'n korte tijd. Nadat mijn fiets werd gestolen en ik een tweedehandsje op de kop tikte voor een heel leuk prijsje, moesten er wel wat maatregelen worden genomen. Het cijferslot werkte dus niet zo verdienstelijk, dus werd het tijd voor een goed kettingslot. Ik spendeerde een halve dag bij de fietsenmaker en genoot van het Nederlandse gevoel dat ik daar kreeg. Fietsbellen, mandjes, ik voelde me als een kind in een snoepwinkel. Het allerleukste speeltje was de automatische fietspomp waarmee ik de banden van mijn 12 jaar oude vintage beach cruiser vulde. Vervolgens fietste ik geheel gelukkig door de stad, totdat mijn achterband een wat rare indruk maakte. Nietsvermoedend fietste ik door - ik had wel eens voor hetere vuren gestaan, slag in je wiel, verrotte voorvork, niets te gek. Na een tijdje stapte ik af en bekeek mijn achterband. De binnenband was zo opgepompt dat deze de buitenband aan de kant schoof. Snel probeerde ik de band leeg te laten lopen door het ventiel te openen. Weinig resultaat. Wachtend op een vriendinnetje kwam uiteindelijk de verlossing voor de gespannen binnenband en de schrik van mijn leven met een keiharde knal - een klapband! Terwijl de NYPD zo ongeveer naar me toe snelde en New York zich even in een traumatische angst dompelde, werd mijn hoofd zo rood als het bandenplaksetje dat je hier boven ziet. Gelukkig was ook hier de fietsenmaker niet ver weg en kon ik na een uurtje wachten en 16 dollars weer met een gerust hart op de tweewieler stappen.

-AF